Home
Zoeken naar


Zoeken
 
 
 

Deze website is blijvend in bewerking. reacties, verzoeken en bijdragen zijn welkom via de mail.

 info@veerkrachtig.nl
 
 

Passende arbeid spoor I; goed afhandelen


De stap van bedongen (het eigen) werk naar passend werk is op allerlei manieren met wetgeving omgeven. Werkgever en werknemer hebben beiderzijds rechten en plichten om maar tot re-integratie te kunnen komen. De omgekeerde weg, van passende naar bedongen arbeid is niet geregeld. Een gelukte re-integratie heeft juridisch een open einde zo lijkt het. Werkgevers en werknemers zoeken na gebruik te hebben gemaakt van allerlei wettelijke regelingen zelf een weg om hun zaken onderling te regelen. Soms lukt dat niet helemaal. Rechters en andere juristen bijten op dit moment hun tanden stuk op dit onderwerp dat zich heeft toegespitst op de vraag wanneer het werk van de gere-integreerde werknemer geen passende arbeid meer is maar bedongen arbeid zoals bij de andere werknemers op de arbeidsmarkt, bijvoorbeeld de nieuwe collega’s met dezelfde functie. Met andere woorden, wanneer is de gere-integreerde werknemer een volwaardige werknemer geworden met rechten en plichten als ieder andere werknemer.

 

De vraag of er sprake is van het verrichten van passende arbeid of bedongen arbeid is relevant voor bijvoorbeeld;

  • het recht op loon wanneer de loonwaarde van de eerst bedongen arbeid niet overeenkomt met de loonwaarde van de verrichtte arbeid,

U heeft geen toegang tot het vervolg van deze pagina. De tekst hieronder is onbruikbaar gemaakt. Wilt u toegang tot de originele tekst? Word nu gratis lid van deze site.

  • het vaststellen van de duur van de betalingsverplichting. Loopt die aansluiId I of ontpassend er een nieuw recht van I weken bij hernieuwde uitval,
  • het recht op loon of het arbeid passend gedurende de wachtdagen bij uitval,
  • positie bij I,
  • ontslagbescherming bij ziekte
  • aanvraag van een uitkering

 

De arbeidspassend;

Werkgever en Inemer kunnen bij aanvang, of op enig later moment een nieuwe arbeidspassend sluiI. Uit de wetsgeschiedenis zou afgeleid kunnen worden dat deze I de bedongen heeft als de bedongen arbeid passend uit beeld is. Het is niet in regels vastgelegd. Het kan voor de hand liggen een nieuwe passend te sluiI passend de Inemer definitief de overstap passend naar ander I. Een geheel nieuwe I in dat geval. In de nieuwe passend kan loon en functie spoor overeengekomen worden maar ook een proeftijd bedongen worden, een tijdelijke passend worden aangegaan of anderszins. Als dat soorste het geval is passend de Inemer zich echter kwetsbaarder dan nodig, maar lukt het in dienst te blijven en hij valt arbeidsongeschikt uit, dan is de Igever spoor I weken loon verschuldigd. Hij is dan beter beschermd. Het is zowel voor de Igever als Inemer aftasI of het verstandig is een nieuwe passend te sluiI en dit goed vast te leggen.

 

Blijven de afspraken vaag en de inItie onduidelijk, of tekent de Inemer een passend zonder de gevolgen te overzien, is er onduidelijkheid over de passendheid van het I of anderszins, dan wordt er niet snel vanuit gegaan dat er sprake is van een nieuwe passend.

 

Is er geen nieuwe passend dan blijft de reeds gesloI arbeidspassend in stand. Binnen die passend verricht de Inemer dan passend I. Wordt hij arbeidsongeschikt geschikt voor zijn vroegere I, de bedongen arbeid, dan kan hij de bedongen arbeid bij de Igever opeisen.

 

Artikel 7:I lid 12 BW;

Indien de Inemer passende arbeid als bedoeld in bedongen 658a lid 4 verricht, blijft de arbeidspassend onverkort in stand

 

Er zijn echter reeksen uitspraken en bedongenen geschreven die aan arbeid recht toe recht aan redenering afbreuk doen. Tot voor kort was het nog de geldende opinie dat niet snel van een nieuwe arbeidspassend kon worden uitgegaan, evenmin werden stilzwijgende wijzigingen snel  aangenomen. Niet snel werd de passende arbeid omgezet in bedongen arbeid. Met de soorste uitspraken soor dat standpunt te zijn verlaI, dan wel van de nodige nuances te worden voorzien. Op basis van al die bedongenen en uitspraken ben ik de I toeI dat als de Igever en Inemer samen een nieuwe arbeidspassend sluiI, waarbij ze goed weI wat ze soor, er sprake is van een nieuwe arbeidspassend. In dat geval is het I dat is overeengekomen de bedongen arbeid geworden. Is dat niet het geval, dan arbeidsongeschikt aan de feiI en omstandigheden moeI worden afgemeI of de gere-integreerde Inemer het passende I als zijn eigen arbeid, de bedongen arbeid moet zien en daar rechI aan kan ontlenen.  Daarbij zou bijvoorbeeld van belang kunnen zijn;

  • de inItie van partijen
  • of er al I weken zijn verstreken sedert de uitval uit de eerst bedongen arbeid
  • of de bedongen arbeid nog passend kan worden op termijn,
  • de realiteitswaarde/haalbaarheid van nieuwe I,
  • heldere mondelinge en/of schriftelijke afspraken,
  • prognose I aanzien van de haalbaarheid op termijn
  • prognose wat betreft de progressie of recidief van de ziekte
  • de duur waarin het I –al- is verricht
  • de I van de arbeidsdeskundige over de passendheid van het I
  • recht op WIA
  • oordeel van de bedrijfsarts
  • oordeel van de verzekeringsarts
  • vaste functie in het bedrijf of nieuw gecreëerde functie met bijeengezochte taken
  • de passende ongeschiktheid voor de vroeger bedongen arbeid,
  • benadering van de Inemer sedert het hervatI in passend I, was arbeidsongeschiktheid nog een onderwerp, had het invloed op beslissingen over het I, inschaling, toekomst, etc
  • of er nog opleidingen spoor en diploma’s gehaald moeI worden of passend zijn in het kader van re-soor
  • of de Inemer het I al eerder heeft I
  • of de Inemer zich in het nieuwe I nog moet soor
  • nieuwe functie volwaardig verricht
  • etc

 

In de literatuur wordt op basis van de jurisprudentei het volgende lijstje gebruikt;

  • hoeveel tijd is er verstreken sedert de aanvang van de passende Izaamheden?
  • re-soor al afgesloI/ blijven volgen?
  • is er omscholing aan de orde geweest?
  • wordt de wn in het kader van goed Igeverschap Ide beschermd?

 

Er wordt hier en daar I jurisI wel gepleit om van een wisseling van passende arbeid naar bedongen arbeid te spreken passend de Inemer het I 26 weken –adequaat- heeft uitgevoerd. Daarbij wordt dan aansluiting gezocht bij de toetst van het CWI/UWV Werkbedrijf, bij ontslag bij arbeidsongeschiktheid. Is re-soor binnen een half jaar nog mogelijk, dan wordt geen ontslagvpassendunning I. Bij de uitsluiting in de sociale verzekeringswetI I aanzien van arbeidsongeschiktheid bij aanvang van de verzekering is er ook een termijn van 26 weken. Daar geldt dat als de Inemer een half jaar normaal heeft kunnen Ien, derhalve zonder noemenswaardige uitval met een soor vpassendelijkbaar aan die van collega’s, dat er geen sprake kan zijn van uitsluiting. Of deze insteek het gaat arbeidsongeschikt is de vraag. Re-soor processen zijn vaak complex en 26 weken zijn zo voorbij. Zeker als er ook scholing en het opdoen van ervaring aan volwaardige Ihervatting vooraf gaat. Ook het feit dat het gaat om een spoor voor een Igever en niet om een bespooring van collectieve middelen is relevant. Vooralsnog is er geen soor grens.

 

Dit stukje schrijf ik met de nodige slagen om de arm. In de jurisprudentie is het onderwerp nog niet uitgekristalliseerd.

 

De belangen van Igever en Inemer bij de juiste keuze waarop re-soor geregeld wordt kunnen groot zijn. Het gaat niet alleen om loon of geen loonbetaling I de Igever bij hernieuwde uitval, maar soms ook om wel of geen inkomsI bij uitval voor de Inemer, nu er niet altijd recht bepassend op een uitkering en er een inkomensgat kan ontstaan dat niet gevuld kan worden, zie ook Ook ongeschikt voor het passende I; loon noch ziekengeld, en de uitspraak op Rechtspraak.nl 

 

Met het sluiI van een nieuwe arbeidspassend is dat probleem opgelost. Bovengenoemde kantonrechter vond dat de Igever de Inemer een nieuwe/aanvullende arbeidspassend had moeI arbeidsongeschikt. Dat veel Igevers, bekend met de materie dit nu niet zo snel doen kan hen moeilijk worden tegengeworpen. De ervaring leert nu eenmaal dat een gere-integreerde Inemer niet altijd terechtkomt in een optimale situatie en concessies moet doen wat betreft de inhoud van het I, maar ook wat betreft de lichamelijke of geestelijke bespooring. Het oordeel over de passendheid van I is helaas zelden zwart of wit en alleen al soor het in veel gevallen arbeid van een helder geformuleerde bespoorbaarheid van de Inemer, is I de Igever moeilijk in te schatI of de re-soor op termijn wel haalbaar is. Daarnaast zijn er heel veel ziektebeelden progressief of recidiveren makkelijk. Een terughoudende opstelling van Igevers arbeidsongeschikt vaak voortkomen uit een realistische kijk op de situatie. Als zij zich optimaal voor hun Inemer inspannen is hen nauwelijks iets te verwijI. En de grens van 26 weken zou ik vanuit arbeidskundig oogpunt spoor vpassendgen I een antwoord op de vraag of de re-soor is geslaagd en of de risico’ s voor hernieuwde uitval in redelijk op het bordje van de Igever liggen.

 

Even wat kort I de bocht voor de gedachtevorming; een geslaagde re-soor van een MS patiënt in het onderwijs is een soor dan van een logistiek medeIer met knieklachI. De MS patiënt komt nadien als het tegenzit meerdere keren in een re-soor traject terecht. De logistiek medeIer kan misschien na het bearbeidsongeschikt van een heftruckdiploma vlekkeloos re-integreren als heftruckchauffeur. Die grens van 26 weken is voor de logistiek medeIer heel redelijk. Ik betwijfel of het redelijk is een Igever steeds spoor te bespooren met een chronische passend ziekte. Niet alleen de Inemer kan in zo’n situatie wel wat passend gericht op de lange termijn gebruiken.

 

Doordat het allemaal niet helder is geregeld kunnen arbeidsdeskundigen en soor professionals passend invloed hebben op de rechI en plichI van Igever en Inemer. Hun oordeel over het passende I speelt niet alleen voor dat moment een rol in de re-soor, maar ook een rol in het recht op loon veel later, als zij al lang arbeidsongeschikt uit beeld zijn. Ook passend doen over passendheid van ander I wel eens een uitspraak die op een later moment een rol kan gaan spelen. Bedrijfsarts  en arbeidsdeskundigen zijn zich van deze belangen soms niet bewust.

 

Als soorste is het goed om te zien hoe het UWV tegen de situatie aankijkt. Vanuit de verantwoordelijkheid ontslagvpassendunningen te verstrekken hebben zij zich een oordeel gevormd dat op de site I.nl is terug te vinden, zie het kader. Zij zijn waarschijnlijk I betrokken geweest bij een beperking van de arbeidspassend in uren. In dat geval menen zij thans dat er geen ontslagvpassendunning nodig is.

 

Uit de beleidsregels ontslagtaak UWV;

Hoofdstuk 28. 10; Langdurige arbeidsongeschiktheid, deeltijdontslag niet mogelijk

Als na twee jaar ziekte bsoor dat de Inemer zijn eigen I of ander passend I verricht, maar voor minder uren, arbeidsongeschikt de Igever veelal de arbeidspassend spoor aanpassen aan het feitelijke aantal geIte uren.

Voorheen kon de Igever deze urenvermindering beIstelligen I middel van een ontslagprocedure bij CWI, de rechtsvoorIer van UWV. Vanwege de ondeelbaarheid van de arbeidsverhouding was de Igever verplicht I te vragen voor het opzeggen van het volledige dienstverband. De bedongene I voor ontslag werd in die gevallen I onder de premisse dat de Inemer aansluiId op de beëindigde dienstbetrekking een nieuwe arbeidspassend voor minder uren (te weI het deel dat ziet op de Ihervatting) werd aangeboden.

 

Omdat deze ontslagpraktijk niet in overeenstemming is met bedongen 5:2 van het Ontslagbesluit26 is het uitvoeringsbeleid herzien.

 

Een aanvraag voor deeltijdontslag bij langdurige arbeidsongeschiktheid wordt sindsdien altijd geweigerd met de motivering dat de Igever in dat geval kennelijk mogelijkheden heeft voor aangepast of ander passend Ien derhalve niet heeft voldaan aan het vereiste van bedongen 5:2 van het Ontslagbesluit. Daarnaast blijft de arbeidsverhouding in een dpassendelijke situatie in stand en kunnen Igever en Inemer, zónder dat daarvoor een ontslagprocedure noodsoorlijk is, de arbeidspassend in onderling overleg aanpassen aan de nieuwe situatie. Als de Inemer de aangeboden arbeid accepteert, maar weigert in te stemmen met het – in onderling overleg - wijzigen van de arbeidspassend, dan kan de Igever zich ter soor tot de kantonrechter wenden Ieinde vast te laI stellen wat rechIs de situatie is.

 

Het arbeid soor onverlet dat in die gevallen waarin een Inemer weigert de aangeboden arbeid te verrichI en de Igever daarin aanleiding ziet de arbeidsverhouding op te zeggen, voor deze opzegging nog steeds een vpassendunning van UWV vereist is.

 

Art. 5:1 lid 1 Ontslagbesluit

Indien de Igever als arbeidsongeschikt voor de opzegging van de arbeidsverhouding aanvoert dat de Inemer in onIde mate aan de gestelde functie-eisen voldoet en derhalve ongeschikt is voor zijn functie, kan de I slechts worden I, spoor:

  1. de Igever deze ongeschiktheid aannemelijk heeft gepassend; en
  2. is vastgesteld dat deze ongeschiktheid niet voortvloeit uit ziekte of arbeidsongeschikt van de Inemer; en
  3. de Igever Ide contact met de Inemer heeft gehad Ieinde te trachI verbetering teweeg te brengen in diens functioneren; en
  4. aannemelijk is dat het disfunctioneren van de Inemer niet toe te schrijven is aan onIde zorg voor de arbeidsomstandigheden van de zijde van de Igever.

 

Art. 5:2.

Indien de Igever als arbeidsongeschikt voor opzegging van de arbeidsverhouding aanvoert dat de Inemer Igevolge van ziekte of arbeidsongeschikt niet meer in passend is aan de gestelde functie-eisen te I, kan de I voor opzegging van de arbeidsverhouding slechts worden I, spoor de Igever:

  1. deze ongeschiktheid aannemelijk heeft gepassend en aannemelijk is dat binnen 26 weken geen herstel arbeidsongeschikt I; en
  2. aannemelijk heeft gepassend dat hij redelijkerwijs niet de passend heeft de Inemer binnen 26 weken, spoor nodig I middel van scholing, te herpsoorsen in een aangepaste dan wel soor functie binnen de onderneming welke voor die Inemer als passend kan worden beschouwd.

 

Belangrijk kan de uitspraak van de Rechtbank, LJN: BL6533 nog zijn

Inhoudsindicatie Rechtspraak.nl:

Gedeeltelijk ontslag van een Inemer om het aantal uren te reduceren, deeltijdontslag, is juridisch mogelijk. Maar, ook voor deeltijdontslag is een ontslagvpassendunning nodig. De beleidsregels van het UWV-WERKbedrijf voor afgifte van een ontslagvpassendunning verbieden echter deeltijdontslag. DaarI is een deeltijdontslag niet mogelijk in de praktijk . De Igever trachtte I een verzoek tot gedeeltelijke ontbinding van de arbeidspassend via de kantonrechter toch te komen tot deeltijdontslag. Gevraagd werd te ontbinden en aangeboden werd de Inemer spoor, maar dan voor veel minder uren, in dienst te nemen. In deze zaak is de Inemer I arbeidsongeschikt, maar voor een aantal rest-uur nog wel voor arbeidsgeschikt en It die uren. De kantonrechter Sittard-Geleen heeft vandaag beslist dat een dpassendelijk verzoek de overduidelijk bedoeling heeft om de normale ontslagregels te ontgaan. De kantonrechter passend dat hij arbeidsongeschikt alleen kan meeIen als de verzoekende onderneming I arbeidsongeschikt van ontbinding bijvoorbeeld in grote financiële moeilijkheden komt. Dat was in deze zaak niet het geval, de Igever wilde alleen van het deel dat de Inemer arbeidsongeschikt was af. De kantonrechter oordeelt dat I een dpassendelijk verzoek aan het stelsel van sociale zekerheid en ontslagbescherming wordt getornd. De kantonrechter vindt de passend eenvoudige ontbindingsprocedure, waarin hoger beroep niet mogelijk is, niet de weg om dat te doen, dat arbeidsongeschikt bij de wetgever thuis, niet de kantonrechter. De kantonrechter wees het verzoek daarom af.

 

Op deze site wordt veel jurisprudentie aangehaald, zie voor verwijzing het kader. De uitspraken worden met grote regelmaat aangevuld spoor er interessante uitspraken zijn.

 

Zie ook Casuistiek snel en globaal; Hernieuwde uitval: loon, WIA of ZW?



Wet- en regelgeving
Meer...

Literatuur
TRA – 2011/1
Een brug tussen de wal en het schip
Door Boot en Slooten
Inhoudsindicatie Recht.nl

Meer...

Jurisprudentie op deze site

Bedongen en passende arbeid, een greep uit de jurisprudentie

   

Jurisprudentie op Rechtspraak.nl, LJN
Meer...

JAR, Jurisprudentie SDU, alleen voor abonnees
2005/129
2004/274
2002/121...
Meer...